This memorial is no longer online
The time paid for it has run out. Unless more time is added it will be removed from this website, along with the photographs, keepsakes, and notes on it.
Anyone can add time to it, with no account needed.
Keep this memorial online
Lieve Cees
Je liep in een donkere tunnel
en kon geen uitweg vinden
en als je naar boven keek
dan kon je de blauwe lucht niet zien.
Soms als je even stil stond,dan voelde het
alsof je al kilometers had gelopen,
je hart huilde temidden van een lach.je was de weg kwijt en riep om hulp.
Tijdens jou zoektocht verdween alle hoop.
Er waren momenten dat je het niet meer zag zitten
en voelde jij je alleen.
Je bleef doorlopen, maar leek nooit aan te komen.
En toch ergens temidden van dit alles
was er het vertrouwen,
dat je kon rekenen op de stemmen van de wind
die zachtjes naar je fluisterde, deze storm gaat voorbij.
Nu heb je de heuvel beklommen
en kan je de bergen zien.
Je kan de zon weer zien schijnen
tussen de wegtrekkende wolken.
Je voelt een sterke wind,die jou vertelt
cees,de storm is voorbij.
Je zus Corina